Een aantal duidelijke punten werd gemaakt. Conservatief staat niet tegenover progressief. Wie is er tegen vooruitgang? Progressief staat tegenover regressief. Het debat is lange tijd (en nog steeds) gemonopoliseerd door deze schijnbare tegenstelling. De vraag is dan wel: ‘welke methode van vooruitgang verdient de voorkeur?’. En daar staat conservatief tegenover de revolutionair, die wil namelijk. een nieuwe orde stichten, de barricaden op!

Conservatieven zien in dat de werkelijkheid complexer is en dat systemen geen panklare oplossing kunnen bieden. Ideologieën schieten tekort. Liberalisme en socialisme simplificeren de werkelijkheid en dat kan tot grote problemen leiden. Waar liberalisme enkel focust op vrijheid, focust socialisme enkel op gelijkheid. Het socialisme wil ieder mens gelijk zien, altijd recht op dezelfde uitgangspositie. Je moet de ‘achtergestelden’ dan ook steeds nieuwe kansen geven, tegen beter weten in. Men vergeet dat ongelijkheid nu eenmaal in de aard van de mens zit. Mensen zijn niet gelijk en je kunt ze dat ook niet maken. Het liberalisme focust enkel op de vrijheid, het gaat enkel om het individu. Zijn eigenbelang staat centraal, hij dient aan vrijheidsmaximalisatie te doen. De verzorgingsstaat belemmert de vrije prijsgaring, je dient alleen te betalen voor iets dat zichzelf in stand kan houden.

Bij beide ideologieën gaat het enkel om de staat en het individu. Met de publieke ruimte, religie en gemeenschap weten ze geen raad. Conservatisme is niet rechts of links maar vult beide ideologieën aan, zo betoogde Thierry Baudet althans. Het gaat eerst om beschaving, dan pas om politiek. Het individu dient gevormd te worden en een inner control te ontwikkelen. Het maakbaarheidsideaal is een utopie, denkt dat het de wereld kan veranderen. De weerbarstige werkelijkheid en het menselijk tekort worden vergeten. Volgens Baudet is conservatisme vooral een stijl van politiek bedrijven. Verstandige, fatsoenlijke en voorzichtige politici die geen brokken maken. Een soort van grondhouding.

Opzich geeft Baudet een waardevolle bijdrage. Jammer is dat hij vaag blijft over de politieke uitwerking van deze grondhouding. Me dunkt vallen er zinnige dingen te zeggen over bijvoorbeeld het huwelijk. Wat is het huwelijk? Hoe is dat verworden tot een contract door revolutionaire invloeden? Wat valt er te zeggen over de maatschappelijke verbanden en hun onderlinge samenhang? En conservatieven hebben ook een duidelijke opvatting over bijvoorbeeld abortus. Dat zijn thema’s die constitutief zijn voor onze huidige maatschappij. Diegenen die ageerden tegen de Franse Revolutie waren christelijk en leefden vanuit de afhankelijkheid van een transcedente God. We hoeven enkel maar te kijken naar denkers als Groen van Prinsterer en Edmund Burke. Deze christelijke traditie werd helaas volkomen overgeslagen door Baudet. Niettemin bood het veel stof tot denken.